“Champallement perché sur un petit abîme. Étonnement de voir de jolies maisons et, dans un jardin, un monsieur à gilet blanc.”   Jules Renard, Journal, 24 août 1906.

- Het dorpje van Champallement bevindt zich in Bourgogne, in het hart van het Nievre, 45 km ten noordoosten van Nevers en 45 km ten zuiden van Vezelay.

Zijn middeleeuws kasteel, de oudste kasteel in de Nièvre bouwed in de begining van de 11^de eeuw om de bewoners van de streek te verdedigen tegen, onder anderen, het kasteel van Montenoison.

De eerste geschriften over het kasteel, onder de naam van Campus Alemanorum, zijn van juist voor 1052. Het zijn ‘de Gestae’ van de bisschoppen van Auxerre, waarin vermeld wordt dat Geoffroy de Champallement, zoon van de burggraaf van Nevers, de eigenaar van het kasteel was.

In 1147 was het kasteel het bezit van Hughues le Roux de Champallement, die twee keer naar de tweede kruistocht vertrok, en stierf bij de terugkeer van zijn tweede expeditie.

Het gezin van Champallement gaf eveneens meerdere bisschoppen aan Auxerre.

- In de XIV^de en XV^de eeuw werd het kasteel eigendom van de familie de Thianges en daarna via huwelijk, van de familie de Lespinasse. Men kan nog steeds de grafstenen van Hugues en Marguerite de Lespinasse bewonderen op de binnenmuren van de middeleeuwse kerk van St Reverien. De eerste werken aan de kasteel dateren van die periode.

In de XVI^de eeuw komen alle eigendommen van het kasteel Champallement in handen van het huis Mortemart, vanwaar de Marquise Francsoise de Montespant oorsponkelijk was, toegekende minnares van Louis XIV.

De Marquise van Avrincourt, dochter van de graaf en gravin van Montemart, eigenaars van het kasteel in het midden van de XIX^de eeuw, liet meerdere werken verrichten aan het donjon (huidige kasteel), waaronder het aanmaken van een dak en vensters.

- Het kasteel en de omliggende gronden werden daarna verpacht, dan verkocht aan de familie Morlay, eigenaar tot 1947, jaar waarin Louis Morlay overleed.

Louis Morlay sterft zonder nakomelingschap, en het eigendom komt dan in de handen van de staat. Het kasteel wordt daarna twee keer verkocht aan particulieren die er hun tweede verblijf van maken. Hedendaags is het kasteel eigendom van Donatienne van Caillie, die in het kasteel meerdere werken heeft laten verrichten om de woning zo comfortabel mogelijk te maken en eveneens geprobeerd heeft om het sfeervolle karakter van toen te behouden.